Memografija je “zlatni standard” u ranom otkrivanju raka dojke, ali ovom metodom ne može da se otkrije 10 odsto karcinoma.

Razlog je što mamografija ima ozbiljan nedostatak, a to je da je ovo tzv. sumaciona, odnosno dvodimenzionalna metoda snimanja, pa je zato prisutno prepokrivanje tkiva dojke, posebno kod mlađih žena. Zbog toga se tumor dojke jednostavno ne vidi na snimku. U savremenoj radiološkoj praksi taj problem se prevazilazi tomosintezom koja pruža uvid u sve strukture tkiva dojke, jer nije sumaciona, već slojevita metoda.

Tomosinteza se obično radi u kombinaciji sa mamografijom i danas se u mnogobrojnim centrima u Sjedinjenim američkim državama i brojnim razvijenim Evropskim zemljama svim ženama umjesto mamografije radi tomosinteza, ili pak kombinacija ove dvije metode. Doza zračenja koju žena dobije prilikom snimanja tomosintezom je jednaka kao na mamografiji, a neznatno veća nego na digitalnim mamomatima. Umjesto mamografskog snimka tomisintezom, koja je inače rendgenska metoda, dobija se serija tankih, izuzetno kvalitetnih snimaka dojke, širine svega oko jednog milimetra i to za nekoliko sekundi.

“Tomosinteza se radi isključivo na posebno konstruisanim uređajima za mamografiju, koji imaju specijalan dodatak za tomosintezu i snimanje liči na mamografsko snimanje, ali pritisak na dojku prilikom tomosinteze nije izražen, već je aparat samo oslonjen na dojku”, objašnjava profesorka dr Dragana Đilas, predsjednica Senološkog udruženja Srbije

Rendgensko zračenje, nažalost, ne možemo izbjeći, ali je poznato da je ono prilikom mamografije i tomosinteze zapravo vrlo malo. Kako se ovo snimanje ne mora ponavljati svake godine, već jednom u dvije do tri godine, nema posljedica po zdravlje žene. Prilikom snimanja dojki magnetnom rezonancom nema ni zračenja, niti pritiska na dojku, ali ova vrsta dijagnostičkog pregleda traje duže i manje je komforna, jer podrazumijeva ležanje na stomaku i dobijanje kontrastnog sredstva u venu.

“Ove dijve metode ne isključuju jedna drugu, naprotiv, one pružaju potpuno različite dijagnostičke informacije koje se međusobno nadopunjuju”, objašnjava profesorka Đilas. “Iako je magnetno rezonantna mamografija metoda koja nema visoku specifičnost u otkrivanju karcinoma dojke i rijetko koji radiolog umije pravilno da tumači snimke, ona ima izuzetno važnu ulogu kod žena sa izuzetno gustim žljezdanim tkivom dojke, žena sa visokim rizikom za rak dojke i žena sa silikonskim implantatima u dojkama, kao i u brojnim drugim indikacijama, uključujući i preoperativnu dijagnostiku dojke i praćenje efekta terapije karcinoma dojke”.

S druge strane mamografska tomosinteza ima visoku specifičnost i karcinomi dojke mogu sa velikom sigurnošću da se prepoznaju. Najvažnije je, međutim, da pregled radi radiolog koji poznaje sve metode snimanja dojki i tačno zna njihove indikacije. To omogućava izbor najbolje metode, a izbjegavaju se nepotrebni pregledi.

Mamografija se tradicionalno preporučuje ženama starijim od 40 godina kao redovna preventivna metoda pregleda. Ukoliko postoji mogućnost, zbog povećanja dijagnostičke pouzdanosti, savjet je, kaže profesorka Đilas, da se zapravo svaki put umjesto ili uz mamografiju uradi i tomosinteza dojki.

ULTRAZVUK I MAGNETNA REZONANCA

Iako su prvi radovi o mogućoj primjeni tomosinteze objavljeni 1996. godine, primjena ove dijagnostičke metode u svijetu počela je prije devet godina. Ponekad je potrebno i poželjno dopuniti ovaj pregled ultrazvukom dojki, što obično radi isti radiolog koji obavlja i mamografski pregled i tomosintezu. Na ovaj način se, kaže profesorka Dragana Đilas, dobija visoko pouzdana informacija o stanju dojki na najekonomičniji način, ali pored toga, u određenom broju jasno određenih indikacija, neophodno je uraditi i magnetno rezonantnu mamografiju.

Večernje novosti

Related Post

Ostavi komentar