Akutna menoragija ili metroragija kod adolescentkinje nejčešće je posljedica anovulacije, koja je u toku prvih pet godina posle menarhe fiziološke pojave.

U oko 10 do 15% slučajeva juvenilnih krvarenja uzrok mogu biti koagulopatíja i bolesti jetre ili bubrega. Ali, sa druge strane, preporuka je da se kod svake adolescentkinje sa abnormalnim krvarenjem uradi hormonski test na trudnoću (određivanje |3-hCG iz krvi), s obzirom da su posljedice značajne ukoliko se trudnoća previdi.

Ginekološki i ultrazvučni pregled će dati informaci­je o eventualnim tumorskim masama u maloj karlid i iriflamaciji, koji su rijedak, ali takođe moguć uzrok krvarenja u adolescentnom periodu. Ukoliko kod adolescentkinje postoji hirzutizam, treba odrediti androgene u krvi Hiperandrogenemija će ukazati na sindrom pohcističnih jajnika ili kongen-italnu adrenalnu hiperplaziju sa kasnim početkom, što ide sa anovulacijom.

Disfunkcijska menoragija i metroragija liječe se hormonskom terapijom. Visoka doza kombino-vanih oralnih kontraceptiva može se dati kod hemodinamski stabilne pacijentkinje koja ne zahtijeva hospitalizaciju, odnosno nadoknadu tečnosti i transfuziju. Naprotiv, kod hemodinam­ski nestabilne pacijentkinje neophodna je hospi­talizacija i parenteralna terapija visokim dozama etrogena. Kada se krvarenje zaustavi, dodaju se progestageni u trajanju od 14 do 20 dana, čime se imitira normalni, ovulatorni ciklus. Smatra se da je neophodno da pacijentkinja dobija oralne kontraceptive od naredne menstruacije u toku 3 do 6 mjeseci. Terapija se potom može obustaviti, uz kontrolu te mlade osobe i informisanje roditelja o situacijama kada treba ponovo zatražiti pomoć (ciklus kraći od 21-nog dana, duži od 42 do 45 dana, ih krvarenje koje traje duže od 7 dana).

Ostavi komentar