Veoma su neprijatni zbog teškog liječenja, gotovo nemogućnosti da se potpuno uklone, kao i mogućnosti da pređe u kancer.

HPV se prenosi seksualnim putem čak i blagim dodirom dvije sluzokože, kao i vertikalnom transmisijom sa majke na dijete gdje novorođenče često biva inficirano i dobija laringealne papilome (kondilomi u grlu). Osim polnih sluzokoža u teoriji su opisani i kondilomi na usnama i u usnoj duplji kao posljedica oralnog seksualnog odnosa sa zaraženom osobom ali je ova pojava u praksi dosta rijetka. Moguće je i širenje kondiloma po tijelu, tj. prenošenje virusa sopstvenim rukama sa svojih bradavica na neinficirana mjesta.

Smatra se da osoba koja je jednom zaražena kondilomima nikada ne može potpuno da se oslobodi virusa već samo posle liječenja gubi manifestacije istog, dakle virus je prisutan ali celularna imunost mu ne dozvoljava da se ispolji u vidu bradavica.

Nalaze se najčešće u anogenitalnoj regiji, kod muškaraca na prepucijumu, frenulumu, sulcusu coronariusu penisa, na orificijumu uretre (otvor uretre) a kod homoseksualaca na penisu, anusu i donjem dijelu rektuma (dokle dospijeva polni organ pri penetraciji). Kod žena se najčešće nalaze na zadnjem zidu vestibuluma vagine, velikim i malim usnama, perineumu, rjeđe u vagini i portio vaginalis uteri.

Preobražaj kondiloma u rak grlića materice najčešći je kod žena kojima ova bolest i zadaje najviše problema zbog teške pristupačnosti bradavica za liječenje, inficiranosti kanala kroz koji prolazi beba i činjenice da posto su kondilomi bezbolni dugo budu neprimijećeni u dubini vagine.

Liječenje

Liječenje kondiloma je individualno. Može biti iscrpljujuće i dugotrajno, nerijetko uključuje hiruršku intervenciju, a može biti i kratko i bezazleno. Ako se bradavice nalaze na površini polnih organa i ako nisu veće od zrna graška moguće ih je liječiti tzv. krioterapijom odnosno “spaljivanjem” tečnim azotom. Ova metoda je bezbolna i ponavlja se na svaka 3-4 dana do nestanka bradavica kada se radi test sirćetnom kiselinom radi provjere preostalih mikrolezija.

Nekada je dovoljno 2-3 puta otići na terapiju tečnim azotom i sve promjene nestanu a nekada liječenje potraje i do godinu dana, pa se savjetuje apstinencija od svakog polnog kontakta tokom liječenja jer bilo koje trenje inficiranog mjesta dovodi do rasipanja virusa.

Metoda za nešto upornije, takođe spoljne kondilome je 0.5% rastvor podophilotoxina (podomin), tečnosti koja se stavlja na bradavicu. Koriste se i rastvori trihlorsirćetne kiseline kao i 5-fluoracil krem. Laser je dobar metod kojim se uglavnom rješavaju unutrašnji kondilomi -vaginalni i rektalni.

Sve navedene metode liječe samo manifestacije HPV a ne bave se uzrokom, samim virusom. Novija istraživanja su u smjeru pravljenja vakcine i korisćenja interferona lokalno u terapiji kondiloma.

Ostavi komentar