Postoji više podjela Salmonella – na osnovu kliničkog značaja, biohemijskih osobina, antigene građe i dr. Najjednostavnija je savremena klasifikacija na 3 osnovne vrste: S.typhi, S.choleraesuis i S.enteritidis.

Prenošenje

Prirodni rezervoar i izvor zaraze su domaće životinje i ptice, pri čemu životinje imaju klinički manifestni oblik bolesti ili su kliconoše. Pored životinja značajni izvor su i ljudi oboljeli ili kliconoše. Za S. typhi i S.paratyphi je jedino čovjek izvor zaraze. Osnovni put prenošenja infekcije je alimentaran ( meso, mesni produkti, jaja, mlijeko, mliječni proizvodi, riba). Mehanizam širenja infekcije je fekalno – oralni.

U zavisnosti od vrste bakterije, bolesti se mogu svrstati u 3 osnovne grupe:

  • enterične (tifoidne) groznice – izazivači su S. typhi i S.paratyphi. Trbušni tifus je najteže oboljenje od svih salmoneloza (posebno obrađen).
  • septikemije sa fokalnim infekcijama (osteomijelitis, meningitis, pneumonija, apscesi pojedinih organa) – najčešći izazivač je S. choleraesuis, rjeđe se izoluju i druge vrste salmonela. Posle oralne infekcije, bakterije odmah prodiru u krv i pojedine organe, gde izazivaju žarišne infekcije.
  • enterokolitisi (salmoneloze u užem smislu riječi, toksiinfekcije) – najučestaliji oblik. Obično su uzrokovani S.enteritidis i S.typhimurium. Bolest se karakteriše simptomima od strane intestinalnog trakta, a bacili ne prodiru u krv.
    Mikrobiološkim isipitivanjem otkriva se uzročnik u hemokulturi, stolici, mokraći. Znatno rjeđe se salmonele mogu izolovati iz žuči, likvora, kostne srži. Za serološku dijagnozu se koristi Widal – ova reakcija aglutinacije.

Liječenje

Smatra se da je terapiju antibioticima potrebno sprovoditi samo kod sistemskih salmoneloza (enterične groznica i septikemija), dok je za liječenje enterokolitisa dovoljna samo simptomatska terapija (nadoknada tečnosti i elektrolita). Od antibiotika najviše se koriste ampicilin, hloramfenikol i trimetoprim – sulfometoksazol.

Ostavi komentar