Kardiotokografija (CTG) je dijagnostička metoda praćenja stanja fetusa, odnosno njegove ugroženosti tokom trudnoće i porođaja pomoću specijalnog uređaja.

Kardiotokografija (CTG) podrazumijeva grafički prikaz aktivnosti srca ploda i aktivnosti mišića zida maternice tokom trudnoće i tokom porođaja. Metoda istovremeno pokazuje stezanje maternice i otkucaje srca ploda. Stezanja maternice (kontrakcije) i otkucaji srca ploda bilježe se pomoću posebnih sondi koje se postavljaju na prednji trbušni zid (kožu na stomaku). U uređaju se različiti impulsi pretvaraju u signale, prikazuju na monitoru i bilježe na posebnom pokretnom trakastom papiru. Na osnovu izgleda linija (krivulja), određuje se stanje ploda, kao i njegova eventualna ugroženost tokom trudnoće ili porođaja.

U CTG-u razlikujemo spoljašnje i unutrašnje mjerenje.

Spoljašnje mjerenje

Dvije različite elektrode (sonde) mjere aktivnosti preko kože trbuha trudnice tako što jedna sonda registruje srčanu aktivnost ploda, a druga sonda aktivnost mišića maternice trudnice.

Unutrašnje mjerenje

Kroz grlić maternice se ubaci kateter i elektrode koje se povezuju sa glavom ploda i na taj način se registriraju aktivnosti maternice i grlića maternice, kao i srčana aktivnost ploda. Unutrašnje mjerenje preciznije, ali je njegov karakter invazivan.

CTG-om se vrši procjena postojanja bilo kakve patnje ploda pri kraju trudnoće i pri samom porođaju. Istovremeno praćenje kontrakcija maternice i srčanih radnji fetusa pruža značajne podatke o stanju ploda u maternici.

Primjena ove metode je značajno smanjila komplikacije u perinatologiji, ali još uvijek postoji veliki broj lažno pozitivnih nalaza. Zato stručnjaci preporučuju provjeru nalaza ostalim nalazima i ultrazvučnim pregledom. Jedna od mogućih posljedica lažnog nalaza je nepotrebna primjena carskog reza, kada za to nema stvarnih indikacija.

Tokom trudnoće kontrakcije utiču na stanje krvotoka u maternici i posteljici, kao i na snabdijevanje fetusa kiseonikom. Kada su cirkulacija krvi i funkcije posteljice uredni, stanje ploda se smatra dobrim i pretpostavke su da porođajne kontrakcije vjerovatno neće ugroziti plod. Ako cirkulacija krvi i funkcije posteljice nisu pravilni i uredni, može doći do komplikacija i ugrožavanja samog fetusa.

CTG se može primjenjivati od 28. nedjelje trudnoće, ali se preporučuje i primjena je najčešća posle 35. nedjelje. Posebno je važno praćenje rizičnih trudnoća, kada trudnice boluju od dijabetesa, imaju povišen krvni pritisak ili ako su Rh-negativne.

Ginekolozi savjetuju CTG svake dvije nedjelje, a po potrebi i svakih sedam dana. Kada postoji mogućnost, po potrebi se može vršiti monitoring tokom porođaja

Ostavi komentar